Histori Personale

Tradhtova burrin me mikun tonë të ngushtë dhe shkatërrova 2 familje

Tradhtova burrin me mikun tonë të ngushtë dhe shkatërrova 2

Herën e parë që takova Joe ai dukej i vrazhdë. Ishte festa e ditëlindjes së vajzës së tij dhe unë shkova me vajzën time. Ndesha atë ditë fytyrën e një burri të irrituar, por të pashëm, dukshëm. Më kujtohet duke buzëqeshur paraprakisht dhe duke kërkuar nëse ishim në adresën e duhur. Pa asnjë fjalë, dera u përplas në fytyrën time. Një minutë më vonë, dera u hap përsëri dhe gruaja e Joe Steph po qëndronte atje me një buzëqeshje të tensionuar në fytyrën e saj teksa e futi vajzën time brenda. Ndërkohë që kthehesha në makinë, mendova për reagimin e neveritshëm të Joe. I hodha një vështrim përsëri shtëpisë sët tij dhe pashë që po më shikonte teksa largohesha. Me sa duket, ashtu edhe unë. Do të duheshin edhe tre vjet para se të ndodhte diçka midis nesh. 

Isha 30 vjeç kur u njohëm dhe kisha 8 vite e martuar me Liam e bashkë kishim katër fëmijë të vegjël. Liam punonte në ndërtim dhe 14 orë ditë. Nuk isha e pakënaqur, por as nuk isha e lumtur. Përmes fëmijëve tanë, Steph dhe unë ishim bërë shoqe dhe dilnim me dhe pa burrat tanë. Joe ishte një enigmë për mua, tip me humor. Vetëm disa muaj pas atij takimi të parë në prag të derës u takuam sërish. 


Derisa një ditë ishim në një festë. Steph u ngrit pak përpara nesh dhe unë e Joe duke biseduar, duke folur, arritën në një puthje plot pasion. 


Sekonda më vonë e gjetëm veten duke u puthur me pasion. Ne diskutuam mundësinë e një të ardhme së bashku, por jeta jonë ishte aq e ndërthurur dhe e ndërlikuar sa dukej e pamundur. Të nesërmen me turp dhe frikë. Unë kisha frikë se mos më zbulonin, dhe isha mbushur me ankth nga mendimi për t'u përballur me Steph dhe burrin tim. Joe ndjente të njëjtën gjë, por nuk zgjati shumë. Brenda pak ditësh u mbytëm të dy me nevojën për t'u parë përsëri. Turpi ynë fillestar u zëvendësua shpejt nga vetëkënaqësia e pamatur. Në një përpjekje për ruajtjen e vetvetes, u përpoqa maksimalisht të mos mendoja për fëmijët ose bashkëshortët tanë. 

Unë dhe Joe filluam një lidhje dhe takoheshim në hotele. Flisnim të paktën 3 herë në ditë në telefon. Sa herë që ndaheshim, bëhej më e vështirë. As Joe dhe as unë nuk ishim shumë të mirë me mashtrimin, ndaj dyshimet e partnerëve tanë kishin nisur. Ata të dy kishin vërejtur ndryshime të vogla në sjelljen tonë dhe u mjaftonte që të bënin një bisedë ku diskutonin gjatë për frikën e tyre. Një natë pas darke, Liam më në fund u përball me mua. Heshtja ime foli shumë dhe në tërbim e sipër ai më goditi në fytyrë përpara se të dilte për t'u ndeshur me Joe. Unë isha e shtangur. Liam nuk kishte qenë kurrë i dhunshëm ndaj meje më parë.

Liam ua tregoi fëmijëve të vërtetën me shpresën të më urrenin, por unë isha nëna e tyre dhe nuk ia doli dot. Zgjodhi të ikte nga ne. Fëmijët e tij nuk e panë më kurrë. Unë e dija thellë në vetvete që i meritoja të gjitha, por fëmijët ç`faj kishin? Vitet e para ishin të padurueshme për ta, por ata e kanë kapërcyer zemërimin e tyre dhe tani thjesht ndiejnë keqardhje për babanë e tyre. Përmes gjithçkaje, Joe ishte atje. Ai u zhvendos nga shtëpia e tij disa ditë pasi mashtrimi ynë ishte zbuluar dhe ngadalë, por me siguri ne lundruam në rrugën tonë pas pasojave. Fëmijët e tij ishin po aq të hutuar sa të mitë. Ata qëndruan me nënën e tyre zemërthyer. U desh shumë kohë që ata madje të më shikonin në sy, por përfundimisht ata më pranuan.

Steph nuk më foli më kurrë përveçse më pështyu në fytyrë te porta e shkollës një ditë ndërsa fëmijët tanë shikonin. Miqësitë mes fëmijëve në fund të fundit mbijetuan dhe ata tani me shaka i referohen njëri-tjetrit si ‘vëllezërit e motrat’. Kurse unë ende ndjej keqardhje për gjithçka, por nuk munda ta shmangia.

*Artikulli i Metro u përshtat në shqip nga Tiranapost.al