Një vajzë si Simone de Beauvoir

Mbi librin “Një vdekje shumë e ëmbël” të Simone de Beauvoir/ Simona mendon se marrëdhënia me prindin nuk matet nga dashuria e përçuar, por nga ndikimi që ka ai në formimin e fëmijës. E pranon që e ëma, ndoshta pa dashje, me indiferentizmin dhe moskuptimin e saj, e ndihmoi që ta shndërronte atë në gruan simbol të Francës së viteve ’50-’70.

Parfumi, historia e një gjuetari aromash

Mbi romanin “Parfumi” të Patrick Suskind/ I lindur mbi një vaskë me mbeturina peshqish, vetëm mrekullia e shpëtoi foshnjen Zhan Baptist nga vdekja e sigurt. I mbetur jetim, rritja e tij iu besua manastireve dhe mëndeshave, por vit pas viti asnjë nuk pranonte ta mbante pasi ai fëmijë kishte diçka të frikshme: trupi i tij nuk kishte aromë.

Jean-Paul Sartre ose neveria e dukjes

Është ky romani që më së miri shpalos filozofinë e Sartrit, i cili thoshte se realiteti gjendet vetëm në veprimet tona pasi njeriu është projekt i vetes, siç i poshtri është vetë përgjegjës për poshtërsinë e tij. “Njeriu krijon vetveten, nuk lind si një qenie e kompletuar por vetëkrijohet duke zgjedhur moralin e tij”, do të shkruante më pas te “Ekzsitencializmi është humanizëm”.

Në labirintin e Gjeneralit

Përmes figurës së Simon Bolivarit, Marquez paraqet edhe psikologjinë e një udhëheqësi, duke bërë skanerin e pushtetit që nga marrëdhëniet me të vërtetën, te raportet me shtypin apo përplasjen me kulturën europiane. Siç shkruan edhe në nisje të udhëtimit të Bolivarit, “askush nuk e dinte me siguri të plotë cilët po e shoqëronin nga miqësia, cilët për ta mbrojtur dhe cilët për t’u bindur se po ikte me të vërtetë”.