• Shqip
  • English
  • E martë, 16 Korrik 2019
  • Shqip
  • English
  • Këta të bëjnë me diabet dhe vetëm listat e kryetarit shohin në ëndrra. Ç’ne lista me fisha, fëmijë e kështu gjërash….

    Ata që ia dolën të ishin në listat e kryetarëve, nuk dinë shumë nga këto punë. Edhe ata që dinë, si p.sh. zoti Vasili, i cili është mjek në profesion, ka drejtuar Ministrinë e Shëndetësisë, iu ka rënë halli i madh i të bërit opozitë. Si në opozitë dhe në qeveri, morali i një politikani është më helmues sesa sheqeri në gjak.

    Le të vijë Janari!

    25 Rreshtat e Mirës/ Kështu, le të vijë Janari, me shpresën se ka vend për reflektim nga të gjithë. Por sidomos le të vijë Janari se na zuri pema, pizhamat me elementë Krishtlindjesh e Viti të Ri, kartolinat e gatshme në seri në Whatsapp! Le të vijë Janari, të jetojmë për veten dhe të punojmë sa më shumë për ëndrrat dhe jetën tonë, e cila po të jetë normale, si fillim, bëhet edhe magjike!

    Në darkë fle ministër, në mëngjes bëhesh kalimtar. E bukura dhe bisha e Shqipërisë

    “25 Rreshtat e Mirës”…Kur u përshëndetëm në fund me ish-njeriun e rëndësishëm, që qe bërë kalimtar, e ngushëllova: Nuk është keq edhe të dalësh e të ecësh i lirë në Tiranë, pas një detyre të rëndësishme. Ka nga ata që pasi ikin, i thërrasin dhe në prokurori, janë në hall. Bereqavers me kaq! I papunë dhe pa mirënjohje.

    Fjalimi që nuk do doja të mbaja kurrë

    “25 rreshtat e Mirës”… Edhe pas Vizionit, doja të thoja se vendosa të largohem dhe takova rastësisht në rrugë Adrian Thanon, drejtues i gazetës “Dita”. Nuk besoj ta njihni, se e ndjekin shumë pensionistët dhe aty e pranoj krijova aq shumë fansa pensionistë, por tek “Dita” është periudha ime e mirë, që më bën krenare. Cikli i intervistave të dosjes “Hajdari” u bë aty dhe fiks kur mendova se ngela pa punë. Kështu ndodhi dhe me “Top Channel”, kur nuk dija se ç’do bëja me jetën time. Hapa Tiranapost! Por prej një viti jam përballur veçanërisht me një faqe anonime…

    Nëse nuk ke marrë asgjë me vete, më përqafo!

    E kemi parë këtë skenë pafund, të përsëritur si një film që s’të bën më të qash. Duhet vetëm një kanal, një njeri që të mendojë gjatë. Në të gjithë kemi nevojë që të na përqafojë dikush. Jemi të vetmuar nga ky vend që i çahen venat nga një shi. Shpesh në ditë me diell, kur duket se çdo gjë shkon mirë këtu ndodhin më shumë vetëm se nuk dalim nga shtëpitë që na i pushton uji, dheu e dhimbja.